Showing posts with label Food. Show all posts
Showing posts with label Food. Show all posts

Thursday, September 23, 2010

Stuff from the UK that I love

When I'm visiting another country, there is always one thing that surely has my interest: SUPERMARKETS. I love supermarkets in other countries. They have different stuff, all weird kinds of food. You learn about the culture of a country by going to their supermarkets. The French love their poisson, fromage, du vin...The British love their cereals and teas! Seriously, I stared in wonder at the insane amount of cereal products available. A whole aisle filled with cornflakes, muesli, cruesli and my favorite: oatmeal porridge! In Scotland, they sold a very cool oatmeal product, featuring a Scotsman in kilt and naked torso on the front. Just because of that I wanted to buy it. Alas, when we went to a supermarket at the end of our trip to buy all the stuff we wanted to take to the Netherlands, they didn't have the awesome Scottish oats-hero in stock :(

Aside from the cereal products, I was also frantically looking for my favorite snack: Nature Valley granola bars. I had them for the first time when I was in Canada back in 2006 and no other granola bar can compare to them! The Dutch granola bars suck anyway, too much sugarsweetness. I am really sad these aren't available here; they are really the best after working out. And, even better, they are vegan too!

Then, there is of course, tea. Twinings is my favorite brand. Sure, you can get it in some shops in the Netherlands as well, but it's expensive! So I just stocked a few packages in Scotland; it'll last me for a year or so because I don't drink that much tea at home. While we were in Scotland we consumed it by the litre (I did so, at least). English style too, with milk. At home, I drink my tea with soy milk, but in the UK I didn't want to fuss about it.

So this afternoon, I sat back and enjoyed some of my UK-products:








making a cup of Darjeeling tea


Nature Valley, portions instant oatmeal, marmite bars!!




I was excited about the marmite bars. Marmite, you hate it or you love it. I love it and I couldn't wait to try one of these. Let's test it!


It looks dense, and it smells like....marmite with oats!


Taking a bite....




Trying to make up my mind, the taste was peculiar


The verdict: WIN. It is quite nice, but only IF you like Marmite.

UK Stuff

Sunday, January 25, 2009

Vegetarisme, waarom?

In het dagelijks leven krijg ik nog regelmatig te maken met mensen die zich afvragen waarom ik ervoor kies om geen vlees te eten. Als ze dan horen dat ik het liefst ook geen kaas eet, geen melk drink en geen eieren eet zijn ze vaak helemaal flabbergasted. Ik wil deze post dan ook besteden aan het uitleggen waarom ik voor deze levenswijze heb gekozen.

Ik wil er nu al bijzeggen dat ik absoluut geen problemen heb met het feit dat sommige mensen dol zijn op vlees. Ik kan me inleven in het ‘dol zijn op voedsel’, ik heb ook een enorme zwakte als het op chocolade aankomt. Helaas constateer ik vaak dat sommige mensen zich op een bepaalde manier aangevallen lijken te voelen door het feit dat ik naast vlees geen kaas en dergelijke wil eten. Alsof mijn keuzes op het gebied van eten een bedreiging voor hen persoonlijk zijn. Kenmerkend zijn dan vaak reacties als “hoe jij eet kan toch niet gezond zijn”, “dan kun je toch niets meer eten”, “wat is er mis met een eitje” vergezeld met misprijzende blikken. Ik vind het jammer dat er zonder nadenken vaak hard wordt geoordeeld over de keuzes die andere mensen maken.

Iedereen moet zelf weten wat hij/zij in zijn mond stopt, maar ik zie het lichaam vooral als iets wat je goed moet verzorgen. Je moet het er ten slotte je hele leven mee doen. Bijna iedereen weet wel dat verzadigde vetten en te veel suikers (de zogenaamde lege calorieën) niet goed zijn. Waarom eten we het dan? Puur omdat het onze smaakpapillen genoegen doet. Ik at tot een paar jaar terug ook te veel chocolade, hamburgers met mayonaise, chips en andere ongezonde dingen; het is bijkans een wonder dat ik niet dik ben geworden. Ook is er wetenschappelijk bewijs dat wij vanuit evolutionair oogpunt de neiging hebben om veel vetten te eten. Vroeger, in de tijd dat wij nog nomaden waren, waren die namelijk schaars. Tot de industriële revolutie was voor de meeste mensen het leven nogal ruig: je moest hard lichamelijk werk verrichten om de kost te verdienen. Maar nu is dat zo anders! De meeste mensen zitten heel de dag en stappen in de auto om zich van A naar B te begeven. Dit is uiteraard een simplistische weergave van de geschiedenis, maar in de kern komt het er wel op neer. Een gezonde levensstijl is dezer dagen meer een keuze dan een gegeven. Kijkend naar de cijfers kun je haast niet anders dan concluderen dat de vele mensen in Nederland niet gekozen hebben voor de gezonde levensstijl. Het percentage mensen dat overgewicht heeft is zo’n 40% geloof ik. Ik wil niet zover gaan door te stellen dat dit alles volledig ieders eigen schuld is, de voedingsindustrie speelt ook een grote rol. Overal is tegenwoordig voedsel te verkrijgen, maar vooral slecht voedsel. Ook is veel voedsel wat nu makkelijk te krijgen is processed food. Neem bijvoorbeeld wit brood. Het wordt gemaakt van granen, dus is het gezond zou je zeggen. Niet dus. De whole grain is volledig verwerkt, zodat hij bijna van alle voedingsstoffen is ontdaan. Volkoren brood is beter, maar nog steeds processed food. Idealiter moet je de granen en zaden eten zoals ze zijn: rauw en heel. In wit brood zitten veel meer ‘simpele koolhydraten’ (doordat de granen niet heel zijn gelaten zijn de structuren aangetast), waardoor je er veel meer van kunt eten voor je vol zit. Verder zal je bloedsuiker spiegel sneller stijgen, maar als deze weer daalt zal je ook sneller honger krijgen. Dit is kort en simpel uitgelegd hoe het werkt. 

Laat ik vooraleerst zeggen dat ik er niet voor heb gekozen om vegetariër te worden vanwege het dierenleed, al heeft het er zeker wel mee te maken. Ik had in die tijd een veganist als vriendje en hij heeft me als eerste aan het denken gezet over eten. Voor die tijd dacht ik er echt niet over na; een stuk vlees was gewoon een product. Ik werkte toen in de thuiszorg als bijbaantje en moest 10 km fietsen om naar het adres te gaan waar ik moest werken. Ik nam er lekker de tijd voor en ging in een weiland zitten lunchen. Terwijl ik m’n boterham naar binnen werkte keek ik eens om me heen. De koeien stonden te grazen en keken soms geïnteresseerd om. “Waarom eet ik deze beesten op?”, was echt letterlijk wat ik dacht. Ik voelde toen dat ik geen vlees meer wilde eten. Nadat ik het besluit had genomen is het geen moment moeilijk geweest om het vol te houden. Het enige wat ik me kan herinneren is dat ik na drie maanden een keer over een broodje döner droomde. Bepaald geen culinair hoogstandje wat ik verder zal missen.

Ik begon met boeken te lezen en websites af te struinen naar informatie. Veganisme was toen nog een ver van mijn bed show, dus ik bleef wel kaas eten. Dat vond ik toen nog heel lekker. Wel ging ik over van koeienmelk op sojamelk. In de eerste maand als vegetariër voelde ik me fantastisch. Ik heb in die maand ook een koekje, snoepje of chocolaatje op. Ik deed in die tijd vrij weinig aan sport en was toch vier kilo kwijt. Wat me echter vooral blij maakte was de mentale helderheid. Ik voelde me meer gefocust qua gedachten. Dit had zijn weerslag op mijn humeur; ik voelde me vrolijker. Helaas ging ik na die maand weer snoepen, ook al is het maar af en toe, en de effecten verdwenen een beetje. Ik heb nooit weer net als toen een maand lang van het snoep af kunnen blijven. Geen idee waar ik toen de discipline vandaan haalde.

In dit verhaal zit wel een beetje mijn doel verpakt. Het liefst wil ik van al het snoep en dierlijke producten af. Ik eet nog steeds af en toe kaas en zie daar weinig slechts in, maar ik heb een sterk gevoel dat ik mezelf mentaal kan stimuleren als ik niet meer zou snoepen en alleen plantaardig voedsel eet. Dit dieet zal dan ook meer richting raw food moeten gaan. Dit is echter iets waar ik nu totaal nog niet aan toe ben. Ik hou van chocola op zijn tijd, doe nog steeds feta door m’n salade, neem soms een bakje vla en ben dol op een roze koek. Het verschil is alleen dat ik het zo spaarzaam mogelijk eet en het in de toekomst uit wil bannen. Dit stuit sommige mensen tegen de borst. Het is haast alsof ze denken dat ik dan mezelf van het plezier van het leven beroof. Zo zie ik dit niet. Uiteindelijk wordt ik veel blijer van het voedsel van de natuur uit zichzelf te bieden heeft, zonder dat er menselijke processen aan te pas moeten komen. Ooit wel eens een perfect rijpe mango gegeten? Daar kan geen reep chocolade tegenop! Call me crazy, maar ik zie veel mogelijkheden op dit gebied.

Kortom: de reden waarom ik vegetariër ben geworden is dus niet direct te vinden in het gebied van dierenwelzijn, milieu, efficiëntie van plantaardige producten, enzovoorts. Het ligt primair in het gebied van gezondheid. Die andere redenen om vegetariër te worden zijn zeker valide, maar voor mij slechts fijne bijzaken. Dus als mensen aan mij vragen: Waarom ben je vegetariër? Dan zou ik eigenlijk moeten antwoorden: Omdat ik mij daar prettig bij voel. Dat is namelijk wel het belangrijkste.