Monday, April 26, 2010

More of that jazz

I’m feeling productive so here goes again (in English this time). If there’s one thing not lacking in my life lately it is music in all sorts. Playing in the orchestra’s, playing for myself, performing for my grandmother with family, going to (classical) concerts, exploring new music. I’m loving it all!

Last saturday KNA had to give a performance during the jazz festival in Gorinchem. Jazz isn’t my favorite genre to play, but for the audience it’s easy listening. Our show had a lot of variety in it, from a march to Robbie Williams (one could argue whether that is jazz *cough*). The location of the concert was so beautiful, at the picturesque harbor. We were very lucky, because the weather was lovely; it couldn’t be better! Nice temperature, sunny, little wind. Too bad we played at 1 pm and the audience wasn’t big.





We started out with a march in Chicago Style. It was pretty weird to play in the outside at first, but it actually was very ‘light’ playing. It didn’t cost me as much effort to produce a nice sound as usual (we rehearse in a room with the WORST acoustics ever, but there is no alternative option). During the march we just had to find our sound, adjust to the environment. After that things went quite smooth though. It seemed that everybody was enjoying this concert. My own playing was quite messy at times, I let notes slip that were actually really easy to play. I also know why that was: lack of concentration. I am so easily distracted! This concert was pretty casual, people kept walking past and I would look at them while playing. I find it hard to shut my mind for those impulses.





We played MacArthur Park (with a beautiful solo of our trumpet player Arnel), Sam’s Dixie, Sir Duke, and lots more. After one hour our time was up and we got a free drink at a little bar. I’ve got a little joke going on with the conductor, concerning beer! After concerts he bugs me for beer, or I bug him for beer. Whoever gives the other one a beer needs to give one in return, right? This time Christiaan and I were in front of the queue (which was quite long, mind you) and he wanted a beer. Other people from the orchestra were pretending to be mad that he skipped the queue, but hey, I gave him a beer and got a beer out of it in the end as well. And a lovely beer it was, well deserved after the concert I think!


Kudos to Christiaan for the pictures he made during the concert :-)

Christiaan and I decided to jump in the car and drive away from town for awhile. At first we strolled through town but we both noticed we were fed up with the crowds and wanted to go somewhere quieter. The area we grew up in is really beautiful; it’s funny how you start to notice those things when you move away to the city. I knew a spot nearby the river, where I also once camped with my friend Lynette (that was fun!). It wasn’t crowded at all here, and the weather was so amazing. I love spring so much. The temperature is still nice, not too hot to fry you alive. A gentle breeze played with our hair. Too bad I was wearing my heels, so we couldn’t really go for an off-road stroll. We took some pictures from the river and from ourselves. It was so nice! We talked and talked and felt at peace and connected. Lovely afternoon :-)





Na klassiek komt jazz

Mijn moeder werkt als freelance journalist voor de Gorcumse Courant. Vaak mag ze mensen interviewen. De laatste keer heeft ze bij een duo muzikanten een interview afgenomen dat mijn interesse wekte.

Het duo bestaat uit Nico Blom (de broer van mijn muziekleraar op de middelbare school) en Olga Malkina. De instrumentencombinatie is zeldzaam, namelijk orgel en piano. Ze hebben bekende werken van Liszt, Strawinsky, Shostakovich en Moessorgsky bewerkt en op CD opgenomen in de Buurkerk, te Utrecht. Dit is niet de eerste keer dat ze dat hebben gedaan. In 2004 hebben ze ook al eens een CD opgenomen. Dat is toen echter volledig aan mij voorbij gegaan, maar ja, ik was ook nog maar een guppy van 17 jaar oud.

Doordat mijn moeder het interview afnam werd ik op de hoogte gebracht van het feit dat ze hun CD zouden presenteren met een concert in de Grote Kerk van Gorinchem. De dag erna moest ik toch met KNA optreden in Gorinchem dus ik besloot erheen te gaan. Ik houd wel van orgel, maar hoor het bijna nooit, laat staan in combinatie met piano!

Ik wist verder niemand te prikkelen om met me mee te gaan, dus in gezelschap van mezelf toog ik op de fiets naar Gorinchem. In de Grote Kerk moest ik gedesillusioneerd vaststellen dat er maar een man of 70 op het concert was afgekomen, voornamelijk in de categorie 50+; ik blijf het vreemd vinden dat jongeren de genoegens van klassieke muziek niet weten te ontdekken en waarderen. (Tja, het is dan ook een linkse hobby he, bwahahah!!)


Het programma

Om kwart over 8 begon het optreden met een inleidend praatje van een meneer wiens gezicht ik wel kende, maar zijn naam dan weer niet....De twee muzikanten werden voorgesteld en namen plaats achter hun instrumenten. Natuurlijk wel jammer dat je de organist nooit aan het werk kan zien, die zit lekker verstopt! Alle ogen waren dus op Olga gericht, die via een spiegel communiceerde met Nico. Ze begonnen met twee werken van Liszt; vrij turbulente werken! Meteen werd alle virtuositeit uit de kast getrokken. Vooral Olga moest meteen flink aan de bak en ze heeft mijn allergrootste respect. Wat een techniek en overtuiging! Ademloos liet ik me meevoeren in het samenspel. Het publiek werd amper rust gegund voor de pauze. Ik merkte dat ik wat verkrampt begon te zitten en moest terugdenken aan die keer dat ik de Matthäus Passion daar in die rot kerkbanken heb moeten uitzitten. Hoe kan je in die kerk de naam des Heren prijzen als je je continue zorgen moet maken om een hernia? Maargoed, dit terzijde.

In de pauze kregen we de gelegenheid om een kopje koffie te nuttigen. Bij gebrek aan een gesprekspartner liep ik wat rond en liet de nerd in mij dan maar weer even Facebook en Twitter checken. Ook nam ik wat foto's met de telefoon, vandaar de baggerkwaliteit:


Het orgel in de Grote Kerk


De piano

Na de pauze kregen we hele andere werken te horen. Een korte Tango van Strawinsky, een kant die ik helemaal niet kende van die componist. Het mooiste vond ik de deeltjes uit Pictures at an Exhibition. Dit was wat bekender, en ik vond de orgelpartij hier heel interessant. Je hoorde duidelijk hoe het orgel de rol van het orkest waarnam. Een orgel heeft zo’n veelzijdige klank. Het kan ingetogen zijn, symfonisch, imposant, koninklijk...eigenlijk alles!

De 70 mensen klapten zich een ongeluk toen het concert was afgelopen en zeer terecht. Die Olga kon me er wat van op de piano! En ook Nico, de organist, was heel goed (al heb ik daar minder kijk op). Helaas moest ik de aanschaf van de CD even aan me voorbij laten gaan, twintig euro vond ik namelijk net wat te gortig.

Hierna dook ik met m’n ouders nog even de kroeg in. Het was namelijk afgelopen weekend jazzfestival in Gorinchem. Op vrijdagavond is altijd de kroegentocht. We begonnen in café Soestdijk, waar een bebop bandje de toon zette. De hele band was vrij aardig, behalve de saxofonist die óf een fout riet op z’n instrument had zitten of gewoon echt belabberd was, want hij piepte en kraakte aan alle kanten. Hier spotte ik nog een oude muziekleraar, Lex Gorter. Het was echter zo druk dat je je kont amper kon keren en gedag zeggen ging niet echt. Jammer.

De volgende stop was café Old Dutch. Tot mijn grote verbazing werd me er hier toch een partij op los gepaft! De sigarettenlucht hing weer als vanouds in de lucht, zat binnen 10 seconden in je kleren. Het was ook echt alsof alle rokers zich hier verzameld hadden, want vrijwel iedereen stond met zo’n k-stokje in de handen. De muziek was hier wat toegankelijker, maar niet echt meer jazz te noemen.

Als laatste stampten we even Opus Four binnen. Hier stond een saxofonist die wel z’n instrument beheerste. Fantastisch vibrato, volle klank. Hij had er zin in, dat hoorde je. Het genre was ook nogal apart. Het was een soort jazz meets R&B en rap. Mijn moeder vond het niet echt wat. We gingen langzamerhand maar eens op huis aan. Het zou nog een druk weekend worden.

Sunday, April 25, 2010

Woah

Apparently, because of the whole volcano-ash-in-the-air-situation the sunset is redder than usual. I was blown away by the sight, photographs don't do it justice!
Here are two pictures I snapped out of the car.
The sun was gone within five minutes after this.





Saturday, April 24, 2010

Food Inc - Official Trailer [HD]



I really wonder if this movie is worth watching.
The trailer alone is really 'American' if you ask me.
Although, I must admit, because this trailer is so American, the movie appeals to me more.
I'm fascinated in the way American movies/documentaries are set up.
Introduction --> The problem gets introduced
Lots of footage and commentaries about how BAD and BIG the problem is

But then....

There is the solution of the problem, which has always something to do with the American spirit. The American people are capable of anything, solving any problem! They relish freedom, hard and honest work, the truth. The history of the making of the US is still valid! The Americans of today have the same spirit as their Founding Fathers. Everything will be solved!

Okay, I'm maybe overreacting a little here, but that's the feeling I ususally get from watching American movies/docu's. After watching them, you are left with a feeling of hope, while in fact, nothing changes.

Some reactions on the trailer on YouTube: blaim the industries.
That's such a fallacy! The industries are made by people. The way people blame the industries is so unreal, it's almost like they believe the industries are entities on their own. No wonder so little changes in the food industry, as long people are blaming it without realising people are making those industries, funding those industries....

Ugh, I'm having a hard time trying to explain what I think about all this, I don't think in Dutch I could've explained it any better.

Bottomline is this (and I think the documentary will reach the same conclusion): as long as customers buy 'bad' products, the food industry will supply them. It's a simple matter of demand and supply. (I know it's more complicated than this, in fact, with the food industries having a big say in politics because they have so much money and thus influence...)...

Maybe the bottomline is that everything is so complicated and there is no truth. Everything is shady.

Sorry people, it's too early in the morning and I just had my hair dyed. Maybe the dye leaked into my brain.

Thursday, April 22, 2010

Gaga Gekte

Over krap een maand sta ik in het Gelredome samen met dit soort gekken te hossen op de muziek van Lady Gaga. Jaja, ik ga naar haar show in Nederland! Dat zou je niet snel van mij verwachten. Wat concerten betreft vertoef ik meestal in een donker hol, zoals de Ekko of Tivoli de Helling, alwaar ik in gezelschap van overwegend langharig tuig een beetje sta te headbangen op krakende black metal. Of ik ben te vinden in het Concertgebouw, waar cultureel verantwoorde muziek ten gehore wordt gebracht. Ook waag ik graag een dansje op dubstep of rare breaks.

Lady Gaga brengt niets van dit alles. Het is gewoon popmuziek, niet eens erg goed. Ze vindt zelf dat ze wel goede muziek maakt natuurlijk, maar jeetje, dan heeft ze nooit goed naar de al bestaande muziek geluisterd. Nee, de ‘meerwaarde’ van Lady Gaga zit ‘m vooral in het hele concept wat ze aan de wereld toont. De show, de fashion, de attitude. Ik vind het hoogst vermakelijk. Tevens ben ik nog nooit naar een grootschalig concert geweest. Het grootste wat ik heb meegemaakt zal iets in de trend van Fortarock geweest zijn. Ik houd over het algemeen niet zo van giga-concerten en giga-mensenmassa’s. Maar dit keer ga ik me er dus aan wagen.

Klik vooral even op dat linkje aan het begin van mijn post, want je lacht je rot. Japanners zijn echt gekke lui, dat wist iedereen natuurlijk al. Ik ben benieuwd of Nederlanders ook in grote getale als Lady Gaga verkleed naar het concert gaan komen. Ik moet nog even met Daniël (de vriend die met mij naar Gaga gaat) overleggen of wij iets thematisch aan gaan trekken. Nou moet ik zeggen dat ik niet zo bereid ben tot extreme make-overs. Ik trek hooguit m’n gothic outfit aan ofzo.

Die website van Tokyo Fashion is wel heelijk om te bekijken. Ik heb me kostelijk vermaakt met een beetje in het rond klikken op die site. Aapjes kijken. Neem deze dude, een soort cross-over tussen Gaga en Michael Jackson, meesterlijk toch:



En hier heeft een moeder haar zoontje uitgedost voor het concert, inclusief zwarte nagellak!! (In m’n hoofd hoor ik Mr. T’s stem ‘I pity the fools!’, ik kan er niets aan doen)



Deze chicka is voor mij de winnaar in de categorie ‘beste look-a-like’



Deze outfit vind ik ook daadwerkelijk geslaagd fashion-wise, voor zover ik daar als mode-leek daar iets over mag zeggen.

Jaja, het zal mij echt benieuwen of wij, nuchter Hollanders, ook gekke outfits aan gaan trekken voor Gaga. Als carnaval een maatstaf is, houd ik m’n hart vast.

Verder wordt mei wel een interessante maand. Stage bij de NOS begint, daar ben ik natuurlijk ontzettend benieuwd naar, maar ik zal er ter zijner tijd wel over gaan schrijven (al ben ik dan heel de dag al aan het schrijven daar, dus geen idee of ik er thuis nog zin in heb).
Ik begin de maand mei in Arnhem, bij Misha. In Willemeen komt op zaterdag 1 mei onze vriendelijke Canadees Venetian Snares weer een setje draaien! Het feest heet ‘Not Your Monkey, Not Your Robot’ (geen idee welke klootviool dat verzonnen heeft), en behalve Ventian Snares komen ook Servants of the Apocalyptic Goat Rave oftewel Bong-Ra (YESSSSS, mijn held!!) & Sickboy, FFF, Newk en Baron Staalhard VS 33% E.V.A. Kortom, het wordt een heerlijk avondje trippen op rare breaks. Geloof me of niet, maar ik drink op dat soort feestjes bijna nooit alcohol, want ik wil volledig nuchter uit m’n plaat gaan en lang kunnen dansen. Ik word vanzelf wel high door de muziek.

15 mei zal dus in teken staan van de Gagagekte.

21 mei is er weer een goede, vertrouwde editie van Rebeltronics in m’n favoriete donkere hol, de Helling.

We sluiten de maand op 29 mei af met een heerlijke bak black metal teringherrie van Wolves in the Throne Room! Wederom in de Helling.

Het mooiste zou zijn als er nog een klassiek concertje tussen geplakt kan worden, maar dat zit er voorlopig nog niet in. Met m’n stage die fulltime is, moet ik ook even kijken hoe ik me verder ga voelen. Ik wil ook nog een beetje sporten, klarinet oefenen en vrienden zien endezo.

Tuesday, April 20, 2010

Nerd alert

Okay, I have warned you now. This post will be about computers and games.

Last week I went through the pain of installing Windows 7 on my iMac. Why? Well, because I wanted to play Anno 1404! I am a big fan of Anno 1701 (the predecessor), I played that game for hours at a time. Anno 1404 was released last year, but I never bothered to try it yet. Now that I installed Windows 7 and have the time for it, I actually bought the game + the add-on. Yes yes, no pirating here.

Anno 1404 is a game that I like because the focus is on trading, economy, building. There are some elements of war in it, but if you don’t want to fight, you don’t have to (as long as you don’t play a scenario).

The centre of your town are, of course, the peasants. They live in houses, around a marketplace. The peasants can advance to the next level if they have certain needs fulfilled. In the beginning those needs are quite simple: fish, cider, a church. But once the peasants advance to the next level of citizens they need more: clothing, bread, beer. Beyond the level of citizens the game gets really complicated. The next levels ‘patricians’ and ‘noblemen’ have so called sophisticated taste. They require wine, leather jerkins, furs, books, a big church, a tavern and lots more.


A beginning settlement

When your town reaches the level of citizens/patricians, it attracts beggars! If you refuse the beggars to enter your town your citizens will pay you gold. However, the beggars might return as bandits. This happened to me in my last game. I had abundant recourses though, so I just built a keep and let it fight the beggars.

The keep fighting the beggars

In order to acquire all the goods your people need you have to build production chains. For fishes, it’s only one building: a fisherman’s hut. But in order to get wine, for example, you need: wood, iron, an iron smelter (which needs coal in turn). From that you have to make barrels at a barrel factory; you need vineyards and wine presses. You can’t make that on one island. So at first you have to colonize more islands. Grapes can’t grow on every island, only some have the required fertility. You see, it’s quite complicated!

New in Anno 1404 is that you can also build oriental stuff. You even háve to build oriental towns, because only when you have a few hundred oriental nomads you are able to build indigo farms, which you need to produce books. The nomads, in turn, have needs of their own. They don’t eat fish and they don’t drink cider. They eat dates and they drink goat milk. Also, they don’t pray in a church, they want a mosque! In order to build the mosque you have to get mosaics. For mosaics you need a quartz mine and clay....

All in all, you are constantly busy attending to all the needs of your citizens ánd nomads.

All the stuff you produce you have to get to and from islands by using ships. You can set up trading routes. I always try to set up the most efficient ones, but I don’t think I succeed! This game is really quite complicated, but that’s what I like about it. You are constantly pondering about how to get these and those goods, to sell goods you have plenty of, to expand your city. But when you expand your city you need more food and products....Ahh, it never ends!


A town with noblemen houses

Monday, April 19, 2010

Veluwe

Don’t you think springtime comes with the best weather of the year? The air is still fresh (even more so because there was no air traffic the whole weekend, thank you Iceland!), it’s not too warm, the sun is gentle still....

Now that I have finished my last course (ever?) in the university and enjoying my ‘summer’ break before I start my new internship I am really happy with this weather. Last week I went for a running training with three friends, that was fun! Two of my housemates are also free this week and the next so we are enjoying the sun on our balcony in the afternoon. I also love to go outside for photography sessions, biking, walking, reading shopping...Just everything that is outside!

Last sunday, Christiaan and I went to the Veluwe. We didn’t go to the ‘official national park’, because you have to pay to park your car and entrance. Apart from that, it’s also always crowded there (especially on sunday). So screw that! We went to a little town called Garderen instead. It is situated right between Amersfoort and Apeldoorn.
The town is so beautiful!! I instantly wished I lived there. I imagine it’s quite expensive to live here though, you’d have to be quite wealthy to buy a house here. And indeed, now that I am at home and browsing the nets...houses start at 350,000 euro :(

The one that I would like to have costs more than 1 million....bwahaha!! (click to see the house I want)

My taste is expensive. It is my wish to live in the forest at some point in my life....I guess if I want to live like that, I’d have to go to another country. It’s just not affordable in the Netherlands, unless you want to live in Groningen or Limburg or something. My uncle in Ireland lives in the forest as well. His living room is made up entirely of glass walls. Wherever you sit, if you look around it’s like you are sitting outside in the forest. Awesome. The downside is that my uncles house lacks modern conveniences like running water (no shower, he has a big barrel outside and washes himself with rainwater), a toilet (he craps outside in his forest...yep) and a stove (he cooks on his fireplace). My uncle only payed like 10k for his land though, years ago, when real estate was still affordable.

Okay, I don’t know where this post is headed, i’m just pouring out the words on my computer.

Let me post some pictures of our walk in the Veluwe. We walked 16km and it was awesome, except for the fact that when we were about halfway, I got an enormous headache that made me feel like my head was about to explode. We had to leave our route and go straight back to Garderen. They had a pancake restaurant there (De Bonte Koe), and oh my....I had the best pancake EVER there. It was huuuuuuuge and so tasty! They gave me an aspirin and my headache vanished (thank god). The headache was kind of weird...I never have headaches normally. I think it was a combination of too much sun, too little drink and food. I only ate two slices of bread for lunch, normally I down like 4 or 6 slices. Anyhow, after the pancake, Christiaan had room left for an icecream. The insane amount of food guys can eat, I don’t understand it (I’m winking at Milla here)! The day was really enjoyable after all. The next time I hope I don’t get a headache, it would be perfect!