De zomervakantie is begonnen voor velen, maar niet voor mij. M'n stage loopt immers gewoon door en dat wist ik toen ik eraan begon. Het is ook niet erg, maar ik ben van de generatie die het gewend is om iedere zomer een paar weken op vakantie te gaan.
Ook heb ik tot nu toe schoolvakanties gehad in de zomer. Sure, ik werkte dan wel een beetje, maar er was ruimte genoeg voor luiheid.
Gelukkig heb ik het toch voor elkaar gekregen om een weekje ertussen uit te gaan. Ik ga met Mickey en haar dochter van elf een weekje wandelen in Oostenrijk. We gaan een berghuttentocht maken en daar heb ik erg veel zin in. De komende maand moet ik wel m'n conditie ietsje opvijzelen....
Vakantieleegte Ondertussen wordt het wel erg stil in Nederland en dat vind ik schijtirritant. Vier huisgenoten zijn op vakantie, dus het is al erg stil in huis. Veel van m'n orkestgenoten zijn ook weg en de orkesten liggen dan ook stil tot eind augustus. Dat vind ik ook irritant. Het zit zo in mijn systeem om op woensdagavond muziek te maken bij KNA, ik ben vanavond dan ook helemaal in de war.
Het afgelopen halfjaar is het orkest in Arkel een stuk hechter geworden. Dat bleek eens te meer op 5 juni in de Efteling. Er was die dag zo'n goede sfeer, zo veel gezelligheid. Ik kijk dan ook erg uit naar het studieweekend van 10 tot 12 september. We gaan binnenkort de bonte avond organiseren. Ja, ik mis m'n orkesten nu al :(
Leuk is wel dat een groot gedeelte van m'n Brabantse familie nog thuis is. We gaan dus zondag met z'n allen de WK-finale kijken. Zo blijf ik dus maar kleine plannetjes maken en moet de zomer ook thuis leuk zijn.
Komkommertijd Helaas kan ik niets doen tegen de komkommertijd. Soms is er zo weinig (leuk) nieuws en daar worden we op de redactie weleens gefrustreerd van. We struinen het internet af, maar overal kom je dezelfde berichten tegen. Vaak ook oude berichten. Leuk nieuws is dus altijd welkom; mail me!
Thanks to Christiaan for taking the pictures. Thanks to myself for my shitty photoshop qualities :D~
I miss photography so much. I don't have a lot of time for it lately. That makes me sad, because there are so much things that I want to experiment with. For instance, weird portaits. Of myself, of other people...
I would like to sneak around on the street and take pictures of people secretly...When I tried that in Rome, people saw through me haha! That left guy in the picture below was looking right at me...
After a very busy week, nothing beats hanging out with good friends! On sunday, Daniël and I strolled around Utrecht for a little shopping. After we were done with that, we walked to an enclosed cloister garden to sit on a bench bel far niente
Photo's taken with the iPhone, hence the shitty quality
Ik heb een weekje met iemand van Headlines video geruild, zodat ik ook even kon proeven van het verslaggevers-vak. Ik kan meteen zeggen dat het erg goed bevallen is!
Een dagje video werkt als volgt. Iedereen komt om 9 uur ‘s ochtends op de redactie. Om half 10 hebben we een vergadering over wat we gaan filmen vandaag. De verslaggevers moeten ieder twee onderwerpen aandragen, zodat de vijver groot genoeg is om uit te vissen. Het is al een beetje komkommertijd, dus het WK en het mooie weer kwamen deze week goed uit.
Uiteindelijk werd maandag besloten dat ik met Max en Wendy naar Zandvoort aan Zee zou gaan om aan mensen te vragen of ze wel op het strand zouden blijven liggen terwijl Nederland in de achtste finales stond. Ons item bestond vooral uit ‘vox pops’, ofwel quotes van mensen die we ter plekke vragen stelden op het strand. Wendy, de cameravrouw, nam ondertussen ook ‘plakshots’ op het strand. In de trein terug gingen we al ‘inladen’, want we hadden een laptop meegenomen. Het inladen duurt net zolang als er beelden zijn geschoten, dus als je dat in de trein al doet scheelt dat uiteindelijk tijd. Je kan toch alleen maar wachten totdat het klaar is.
Op de redactie gaat de verslaggever dan ‘quotes knippen’, de stukjes tekst uit de interviews die echt in het item belanden. Harde keuzes zijn hierin noodzakelijk, want het filmpje moet wel een beetje vlot overkomen. Daarna gaat de cameraman(vrouw) met het echte monteerwerk beginnen. De verslaggever kan hierbij zitten, of niet. Na een paar uur is het dan meestal klaar, al was er deze week wel een uitzondering.
Maandag was dit het resultaat:
Eerste repo Het échte werk begon voor mij dinsdag. Toen mocht ik m’n eerste eigen item maken. Het leek mij zelf wel leuk om iets met de dierentuin te doen. Het was toen al erg warm en ik was wel benieuwd of de dierentuin de beesten nou anders verzorgd (ik kan me voorstellen dat een ijsbeer het niet echt prettig vindt in dit weer). Ik werd echter gestuurd naar: de audities voor de rol van Bruiser in Legally Blonde, de musical. Hilarisch! Ik ging met Daisy, zij heeft er al acht maanden verslaggeving opzitten en wilde meer camerawerk gaan doen. Dat kwam prima uit, want ik kon dus voor tips heel goed bij haar terecht. We mochten de auto meenemen, want we moesten naar Hierden (vlakbij Harderwijk). Daar hadden we een ontzettend leuke dag. De hondjes waren hilarisch (en schattig) en er was veel lekker eten. Ik vond het heel spannend om te doen. In de auto zat ik m’n tekstjes voor te bereiden (vooral die van de stand-up, het begin van het filmpje) en drie goede vragen te bedenken. Dit is het resultaat:
Efteling Woensdag was echt de knaller van de week. Ik ging samen met Rico en Fons naar de Efteling. Op donderdag werd daar de nieuwe achtbaan geopend, maar woensdagavond was er al een persmoment. Enkele BN’ers waren opgetrommeld. Om 2 uur gingen we weg met de auto, en na heel veel file en hitte kwamen we eindelijk aan in Kaatsheuvel. We werden in het park zelfs begeleid door een vrouwke van de Efteling, die echt superlief was. We gingen eerst wat shots nemen in het sprookjesbos en Fons’ stand-up werd er opgenomen. Daarna regelde de vrouw nog even dat Fons en ik voor in de Python konden zitten, zodat Rico daar ook wat shots van kon nemen (haha!). Toen gingen we naar Station De Oost, normaal een eettent, maar nu omgetoverd tot receptie. Daar was de rest van de pers al en de BN’ers. Er was wederom weer heel veel lekker eten in mini-porties (ik heb wel vijf toetjes weggewerkt, mwahaha) en toen ging ik met Rico de interviews afnemen. Dat was erg leuk, en vooral Adje is echt een toffe peer.
Om half 7 was er een toneelstukje over Joris en de Draak (zo heet de achtbaan) en toen mochten de BN’ers er als eerste in. Daarna moesten we even de interviews afwerken van hoe ze het hadden gehad en toen konden wij ook eindelijk in de achtbaan. Tering, wat gaat die hard!!! Echt de vetste houten achtbaan ooit. We gingen er drie keer in en toen stopte de pret helaas. De foto’s waren vandaag gratis, dus we namen een hele stapel mee (eentje siert nu de muur in de redactie). We waren pas om half 11 terug op de redactie en we zetten het inladen aan en gingen naar huis.
Donderdag had ik eigenlijk vrij, maar het filmpje van de Efteling was nog niet af. Ik wilde er wel aan meehelpen dus ging toch naar de redactie. Het monteren was echt supertof. We hadden een uur aan ruw materiaal. Tien uur monteren later hadden we een filmpje van 2:30 minuten. Ongelooflijk. Zo veel werk! Maar het is wel heel vet om te doen.
Gisteren was alweer vrijdag. Het laatste item van die week ging over de Nuon Solar Challenge. Hetzelfde verhaal weer. We gingen erheen. Shots + interview en monteren maar! De voetbalwedstrijd ging grotendeels langs ons heen, want ja, die shit monteert zichzelf niet en anders ben je nog later thuis! Uiteindelijk was ik pas half 10 thuis. De dag begint om 9 uur, dus reken maar uit wat voor werkdagen dat zijn. Geen wonder dat je normaal maar vier dagen hoeft te komen. Je draait makkelijk meer dan 40 uur.
Op vrijdag had ik ook nog een ander klein grappig iets. De NOS maakt ook iedere dag “Verder Vandaag”, waarin de redacties aankondigen wat ze gaan doen die dag. Dat heb ik vrijdag ook ingesproken.
De huisdieren doen het niet echt goed met dit warme weer. Ik had laatst de cavia's even buiten gezet in de schaduw, want in de woonkamer wordt het soms erg heet. Ze werden spontaan actief en gingen vechten om een stuk paprika:
Ook de kat doet niet veel meer dan liggen op koele stukken grond:
Eén van mijn grootste helden in de muziek is Devin Townsend, de mad genius. Al 38 jaar oud, maar metalhead in hart en nieren. Lang aan de drank en andere verdovende middelen. Ook manisch depressief. Dat is goed te horen aan zjin muziek, die varieert van rustige ambient tot extreme metal waar je oren van gaan klapperen.
Hij ging ooit op tour met Steve Vai, maar was teleurgesteld in de business die muziekindustrie heet en maakte in 1995 een eigen plaat onder het pseudoniem Strapping Young Lad. In 1997 was er een echte band en een nieuw leuk plaatje.
Dit leuke album noemde hij City en het bevat een keur aan gezellige teringherrie. Het is bekend en berucht in de metalscène. You love it or you hate it. Het meest epische nummer van de plaat is Oh my Fucking God, dat ooit het hardste metalnummer was dat ik kende. Ik vind het nog steeds een mijlpijl voor meta. Het geluid is helaas erg blikkerig:
Later in 1997 was Devin’s eerste rustige album een feit. Deze andere kant van Devin vind ik net zo geniaal. Die gast is zo muzikaal en productief, ik kan er alleen maar bewondering voor hebben. Hij produceert zijn eigen albums met behulp van Pro Tools en het is echt ziek wat hij er allemaal instopt. ZOVEEl kleine dingetjes. Hij is zo lief om op YouTube video’s te posten van wat hij allemaal uitvreet in het programma (op een mac natuurlijk):
Strapping Young Lad is helaas niet meer. In 2006 deden ze hun laatste tour en ik was er gelukkig bij in de Melkweg. Het was verdomde geniaal, maar het duurde te niet lang genoeg. Devin moest het podium af omdat hij zo nodig moest pissen dat hij het bijna in zijn broek deed...Een geniaal nummer van SYL wat ik graag draai in het OV of bij wat aggressieve gevoelens is Shitstorm. Tip: zet de bas hard!
Na een break van twee jaar is Devin van de drank en drugs af, maar gelukkig wel flink aan het componeren gegaan. Hij is bezig met een vierluik, want hij had in twee jaar behoorlijk wat nummers geschreven. Het eerste van de vier, Ki, was een rustig album. Qua productie vrij kaal, zeker voor Devins begrippen, maar muzikaal beter dan ooit. Het tweede album heet Addicted! en is zowaar een popalbum. Maar wel een popalbum met de duidelijke signatuur van Devin. Je herkent zijn sound binnen enkele seconden. Op de meeste nummers zingt Anneke van Giersbergen mee en dat is prettig.
Waarom schrijf ik dit alles? Op woensdag staat meneer Townsend in Dynamo, Eindhoven. Ik heb m’n kaartje al uitgeprint en aai het iedere avond voor het slapengaan even. Ik heb zo’n zin in dat concert! Die dag, 30 juni, wordt sowieso memorabel, want dan moet ik m’n afstudeerpapieren inleveren!
Simpele muziek Soms krijg ik commentaar op metal. Het zou simpele muziek zijn en weinig inhoud hebben. Maar vooral dat argument van simpelheid snap ik niet zo. De meeste muziek is qua opbouw simpel. Maar dat maakt niet uit. De meest simpele muziek kan zo geniaal zijn. Neem nou muziek van Arvo Pärt. Zijn compositie Spiegel Im Spiegel vind ik zo mooi! Er gebeurt eigenlijk vrij weinig, maar door de emotie wordt het ineens een haast spirituele ervaring.
De reden waarom ik popmuziek bijvoorbeeld wel walgelijk vind, is omdat er negen van de tien keer geen emotie inzit, het liedje niet is geschreven door de artiest zelf, een team producers gewoon wat muziek uit moet zien te poepen en ga zo maar door. Tuurlijk, er zijn uitzonderingen op de regel, maar bij veel muziek die ik op de radio hoor vraag ik me af wat de toegevoegde waarde ervan is. Anderen hebben dat misschien bij metal, prima. Er is ook veel kutmetal op de markt; ik zou de laatste zijn om dat te ontkennen. Maar sommige metal kan in zijn simpelheid zo geniaal zijn. Wat is het dan bij Strapping Young Lad? De aggressie (ik mag het niet ontkennen, het spreekt me aan) die van de muziek uitgaat, de idiootheid ervan, de herrie. Ik kom niet echt op een goed antwoord, maar feit blijft dat ik het super vaak draai.
Een van de mooiste nummers ooit is wat mij betreft Fade To Black. Het origineel is van Metallica, maar die versie kende ik niet als eerste. De versie die ik als eerste leerde kennen was van Sonata Arctica (lol) en daarna die van Apocalyptica. Welke versie is het mooist??
