Ik speel klarinet in de Bouw & Infra Harmonie, oftewel het Wegenbouworkest. We zijn momenteel heel hard aan het oefenen voor een tweetal concerten in Zeeland, 20 en 21 juni. Het programma is sterk klassiek gericht en sommige stukken zijn erg moeilijk. Ik heb op YouTube opgezocht of er video's zijn van de wat bekendere klassieke stukken. De filmpjes zijn wel voor een symfonieorkest, terwijl de Wegenbouw een harmonieorkest is. Daardoor klinken onze versies wel wat anders, maar het gaat om het idee ;)
Tchaikovsky - Capriccio Italien (1/2)
Tchaikovsky - Capriccio Italien (2/2)
Gimenez - La Boda de Louis Alonso
Leonard Bernstein - Candide Overture
Verdi - I Vespri Siciliani
Dit zijn de zwaarste stukken die we momenteel spelen, een lichter stuk wat wel speciaal voor harmonieorkest is gecomponeerd is Ross Roy, van Jacob de Haan.
Jacob de Haan - Ross Roy
Tuesday, April 14, 2009
Thursday, April 9, 2009
Traveling For Brahms
The internet is for lazy people. Sometimes that can backfire on you, though. I found that out today.
Three weeks ago I ordered a cd-box with the complete works of Johannes Brahms, one of my favorite composers. It was a 60 cd-box for just 45 euro; I just couldn't resist! Instead of waiting one day to go to the store to get it (it was sunday), I decided to be lazy and order online. The thing will just come to ya, aight?
For one week, nothing happened and I started to get worried. I wanted my Brahms! Then I found a note in my mailbox...the first delivery failed. The second day, same story. Well crap, I have a life, I cannot always be home right? Then the stupidest thing was that the third time UPS tried to deliver the package I was chillin' on the balcony with my neighbours; enjoying the first warm day of spring with a couple of beers. I didn't hear my doorbell....
Now, what I didn't realise was that UPS tries to deliver a package three times, but then..you have to come and get it! I called customer service, and the lady on the phone refused to make a new delivery appointment. And of course, their customer service is in some remote industrial area, way out of town. Crap! I wanted to get the cd-box before Easter and decided to get it this night. It took me 2,5 hours. That's what you get for being lazy and ordering things on the internet!
On the bright side: it was a very lovely spring day. Actually, I think this was the first day that you could really smell the spring. There was a scent of blossom, flowers, and trees in the air. Also, the air felt warm. The cold of winter is slowly fading, and I can't say I dread to see it go. Yesterday, when I did my 45 minute biking trip to work it had just rained, and then the air smelled lovely as well...like fresh earth, I don't know how else to describe it.
Anyway, after a train trip, bus trip, getting the package, bus trip, another bus trip and a 30 minute walk I was finally home. With Brahms. This box better be consisting of fine conductors and orchestra's playing!
Made some pics with my phone:
Three weeks ago I ordered a cd-box with the complete works of Johannes Brahms, one of my favorite composers. It was a 60 cd-box for just 45 euro; I just couldn't resist! Instead of waiting one day to go to the store to get it (it was sunday), I decided to be lazy and order online. The thing will just come to ya, aight?
For one week, nothing happened and I started to get worried. I wanted my Brahms! Then I found a note in my mailbox...the first delivery failed. The second day, same story. Well crap, I have a life, I cannot always be home right? Then the stupidest thing was that the third time UPS tried to deliver the package I was chillin' on the balcony with my neighbours; enjoying the first warm day of spring with a couple of beers. I didn't hear my doorbell....
Now, what I didn't realise was that UPS tries to deliver a package three times, but then..you have to come and get it! I called customer service, and the lady on the phone refused to make a new delivery appointment. And of course, their customer service is in some remote industrial area, way out of town. Crap! I wanted to get the cd-box before Easter and decided to get it this night. It took me 2,5 hours. That's what you get for being lazy and ordering things on the internet!
On the bright side: it was a very lovely spring day. Actually, I think this was the first day that you could really smell the spring. There was a scent of blossom, flowers, and trees in the air. Also, the air felt warm. The cold of winter is slowly fading, and I can't say I dread to see it go. Yesterday, when I did my 45 minute biking trip to work it had just rained, and then the air smelled lovely as well...like fresh earth, I don't know how else to describe it.
Anyway, after a train trip, bus trip, getting the package, bus trip, another bus trip and a 30 minute walk I was finally home. With Brahms. This box better be consisting of fine conductors and orchestra's playing!
Made some pics with my phone:
this is where the fuss was all about..
spring!
reflections in the water
lovely flowers
"De Vertraging"
Normaal ben ik niet zo'n fan van poëzie, maar tijdens een studiedagje in de letterenbieb zat ik bij de sectie Nederlands en liet me afleiden door de talloze interessante boeken om mee heen die zoveel boeiender waren dan de taaie stof waar ik me doorheen probeerde te worstelen. Ik bladerde door een verzamelbundel van Remco Campert en stuitte op dit gedicht:
Ik vind gedichten vaak te vaag en nietszeggend, maar deze riep gelijk een mooi beeld bij me op van wuivend gras, een Nederlandse polder. Ik wilde eigenlijk meteen zo'n dag beleven, zo'n dag waarbij je heerlijk op je rug in het gras kunt liggen om naar voorbijdrijvende wolken te staren. Maar ik zat in de bieb, met op schoot een boek over de Koude Oorlog. Ik wenste dat ik ook zo kon dichten als Rempo Campert. Ik kom niet verder dan zoiets (opgeschreven tijdens een heel saai college en dit wordt tevens mijn eerste publicatie van een gedicht, dat is eng):
Dit soort troep schrijf ik op. Er staan gedichten over World of Warcraft in mijn Moleskine. Zodra hij vol is ga ik hem stiekem verbranden, zodat niemand die ooit onder ogen kan komen :D
Naar de vertraging der vlakten
verlang ik, naar het gras der rust,
naar wolken van eenzaam varen
en de wattenwind der zuiverheid,
naar de lommerdorpen van ontspanning
en pastorieën der voltooide liefde.
Ik vind gedichten vaak te vaag en nietszeggend, maar deze riep gelijk een mooi beeld bij me op van wuivend gras, een Nederlandse polder. Ik wilde eigenlijk meteen zo'n dag beleven, zo'n dag waarbij je heerlijk op je rug in het gras kunt liggen om naar voorbijdrijvende wolken te staren. Maar ik zat in de bieb, met op schoot een boek over de Koude Oorlog. Ik wenste dat ik ook zo kon dichten als Rempo Campert. Ik kom niet verder dan zoiets (opgeschreven tijdens een heel saai college en dit wordt tevens mijn eerste publicatie van een gedicht, dat is eng):
Mijn leven blijkt
een tragedie,
een zoektocht
naar mezelf.
En al wat ik doe
is ontsnappen,
want ik ben niet
geinteresseerd in mij.
Ik wil weg
naar een wereld
vol epische verhalen
daarin ben ik
jonkvrouw
ridder
en tovenaar tegelijk.
Dit soort troep schrijf ik op. Er staan gedichten over World of Warcraft in mijn Moleskine. Zodra hij vol is ga ik hem stiekem verbranden, zodat niemand die ooit onder ogen kan komen :D
Tuesday, April 7, 2009
Redacteur carriere van start
Mijn eerste recensies als redacteur van zwaremetalen.com staan online.
Black Messiah - First War of the World
Heideroosjes concert review
Aleph - Seven Steps of Stone
Komende tijd:
Toner Low - II (Drone/Stoner metal)
Callisto – Providence (Postrock)
Fear Falls Burning - The Carnival of Ourselves (Drone)
Fear Falls Burning - I'm One of those Monsters Numb with Grace (Drone)
Black Messiah - First War of the World
Heideroosjes concert review
Aleph - Seven Steps of Stone
Komende tijd:
Toner Low - II (Drone/Stoner metal)
Callisto – Providence (Postrock)
Fear Falls Burning - The Carnival of Ourselves (Drone)
Fear Falls Burning - I'm One of those Monsters Numb with Grace (Drone)
Ik heb net de promo's binnengekregen:
Het albumwork van Callisto is zeer stemmig, de bomen die je ziet zijn een plastic sleeve die over het album heen getrokken moet worden.
Het boekje ga ik nog nader bekijken als ik hem ga luisteren; hier maak ik altijd graag een 'experience' van.
Lekker voor een nieuw album gaan zitten met een kopje thee en dan rustig met de nummers meelezen, heerlijk! De promo's van Fear Falls Burning zijn voor promo's vrij mooi, maar het lijken net single'tjes te zijn. Ben zeer benieuwd!
Drie Jaar Geleden
Drie jaar geleden woonde ik nog bij mijn ouders, maar zat wel vaak in het kraakpand met Christiaan Mulder.
Drie jaar geleden is mijn relatie met Christiaan Huigens uitgegaan na 3,5 jaar. Het hoe en waarom doet er niet toe, maar het uitgaan van deze relatie heeft tot grote veranderingen in m'n leven geleid.
Drie jaar geleden heb ik mijn tatoeage laten zetten, de feniks die op mijn onderrug zit. Twee jaar lang had ik erover nagedacht en het uitgaan van de relatie met Christiaan en het langzame proces van zelfstandig gaan wonen vormden een goede aangelegenheid om het toch eens te gaan doen.
Drie jaar geleden ben ik vegetariër geworden. De keuze heb ik in een andere blogpost al uitgelegd, maar dit is een zeer drastische verandering in m'n leven geweest. Ik veranderde van een stilzittende tiener in een bewuste eter en sporter.
Drie jaar geleden zou ik mezelf nog een onvolwassen persoon hebben genoemd, nu heb ik de verantwoordelijkheid in eigen handen. Ik stond er laatst pas bij stil hoe fijn dat eigenlijk is. Het voelt als iets om trots op te zijn, om niet meer van je ouwe lui te hoeven leven. Ik ben er nog niet compleet, m'n ouders betalen het collegegeld nog, maar dat vind ik op zich niet iets vreemds.
Als je deze blog leest, dan is het misschien leuk om je af te vragen of er in de afgelopen drie jaar veel is veranderd in je leven. Vind je dit prettig? Heb je het gevoel alsof je vooruit gaat? Of is er veel reden tot ontevredenheid? Als er iets is wat ik heb geleerd deze afgelopen drie jaar is dat het geluk in het leven veel te maken heeft met wat voor keuzes je maakt. Niet dat ik altijd super gelukkig ben geweest in mijn leven als zelfstandige student, maar het besef dat ik mijn eigen boontjes dopte heeft altijd wel in mijn achterhoofd gezeten. Veel dank gaat natuurlijk wel uit naar mijn vrienden, die me in moeilijke tijden van advies en knuffels hebben voorzien! :D
Drie jaar geleden is mijn relatie met Christiaan Huigens uitgegaan na 3,5 jaar. Het hoe en waarom doet er niet toe, maar het uitgaan van deze relatie heeft tot grote veranderingen in m'n leven geleid.
Drie jaar geleden heb ik mijn tatoeage laten zetten, de feniks die op mijn onderrug zit. Twee jaar lang had ik erover nagedacht en het uitgaan van de relatie met Christiaan en het langzame proces van zelfstandig gaan wonen vormden een goede aangelegenheid om het toch eens te gaan doen.
Drie jaar geleden ben ik vegetariër geworden. De keuze heb ik in een andere blogpost al uitgelegd, maar dit is een zeer drastische verandering in m'n leven geweest. Ik veranderde van een stilzittende tiener in een bewuste eter en sporter.
Drie jaar geleden zou ik mezelf nog een onvolwassen persoon hebben genoemd, nu heb ik de verantwoordelijkheid in eigen handen. Ik stond er laatst pas bij stil hoe fijn dat eigenlijk is. Het voelt als iets om trots op te zijn, om niet meer van je ouwe lui te hoeven leven. Ik ben er nog niet compleet, m'n ouders betalen het collegegeld nog, maar dat vind ik op zich niet iets vreemds.
Als je deze blog leest, dan is het misschien leuk om je af te vragen of er in de afgelopen drie jaar veel is veranderd in je leven. Vind je dit prettig? Heb je het gevoel alsof je vooruit gaat? Of is er veel reden tot ontevredenheid? Als er iets is wat ik heb geleerd deze afgelopen drie jaar is dat het geluk in het leven veel te maken heeft met wat voor keuzes je maakt. Niet dat ik altijd super gelukkig ben geweest in mijn leven als zelfstandige student, maar het besef dat ik mijn eigen boontjes dopte heeft altijd wel in mijn achterhoofd gezeten. Veel dank gaat natuurlijk wel uit naar mijn vrienden, die me in moeilijke tijden van advies en knuffels hebben voorzien! :D
Sunday, March 29, 2009
<3 Agalloch
You always hope for these shows that near perfection.
Agalloch have managed that with their last show in the Netherlands.
This was the fourth time I saw them and their best gig ever imo.
I got in the W2 a little early; Don saw me and still recognised me, how cool!
They started the show after Mely and Dornenreich.
The incense sticks brought the perfect atmosphere right away.
The smell reminded me of catholic church .... John was giving them away and I got one, yay :D
came all the way from London with his wife Milla to see Agalloch here as well.
We consider ourselves to be hardcore fans :D
Agalloch also played Limbs, Not Unlike the Waves and Bloodbirds from Ashes Against the Grain. That was their 'first' last track. Don recognised Nik and me up front and waved at us. The audience yelled for more and got more.
What a suprise, the played The Lodge (dismantled), a 9 minute postrock/postcore track. They ended (as they mostly do) with NOISE. Don ripped strings from his guitar and John even gave me and Nik his guitar-effects-thingie to play with.
That was awesome! I made 'music' with John Haughm. For me, as diehard
fan that was a wish come true! It even got better when John grabbed my hand and Nik's hand and the three of us shared a minute or so just going into the noise, sharing our energy. It was a spiritual experience for me and I cannot believe how lucky I got to be able to share a moment like that with one of my heroes. This proves once more that music is a binding factor for humans. We can go 'into' music and move beyond the 'real world', into the spiritual world. I felt energetic and insanely happy.
After the gig we saw Don very quickly. John also came out and also recognised me and we talked for quite a bit. We made a pic with the band + Nik and me. There was chatting with John and Don for awhile longer and I bought the last tshirt from merchandise and a poster that everybody signed.
John told me that Aesop (the drummer) bought lots of weed that he has to smoke in one night so that guy is prolly fucking wasted right now as I write this.
All in all it was an awesome experience from the best band of earth.
I invited them to come and play in Utrecht next year so hopefully they'll listen to me, their hardcore fan :D
PS: Dornenreich was also very cool, but due to me being exhausted now I won't write a review about them.
Agalloch have managed that with their last show in the Netherlands.
This was the fourth time I saw them and their best gig ever imo.
I got in the W2 a little early; Don saw me and still recognised me, how cool!
They started the show after Mely and Dornenreich.
The incense sticks brought the perfect atmosphere right away.
The smell reminded me of catholic church .... John was giving them away and I got one, yay :D
Then the songs....They started of with some of the old work: Dead Winter Days and As Embers Dress the Sky from the album Pale Folklore.
Then they went on to play songs from The Mantle: I Am the Wooden Doors and In The Shadow of Our Pale Compagnion.
The sound was a little bad at first (could barely hear John's vocals)
but that got better and better. It was loud...loud...but good.
came all the way from London with his wife Milla to see Agalloch here as well.
We consider ourselves to be hardcore fans :D
Agalloch also played Limbs, Not Unlike the Waves and Bloodbirds from Ashes Against the Grain. That was their 'first' last track. Don recognised Nik and me up front and waved at us. The audience yelled for more and got more.
What a suprise, the played The Lodge (dismantled), a 9 minute postrock/postcore track. They ended (as they mostly do) with NOISE. Don ripped strings from his guitar and John even gave me and Nik his guitar-effects-thingie to play with.
That was awesome! I made 'music' with John Haughm. For me, as diehard
fan that was a wish come true! It even got better when John grabbed my hand and Nik's hand and the three of us shared a minute or so just going into the noise, sharing our energy. It was a spiritual experience for me and I cannot believe how lucky I got to be able to share a moment like that with one of my heroes. This proves once more that music is a binding factor for humans. We can go 'into' music and move beyond the 'real world', into the spiritual world. I felt energetic and insanely happy.
After the gig we saw Don very quickly. John also came out and also recognised me and we talked for quite a bit. We made a pic with the band + Nik and me. There was chatting with John and Don for awhile longer and I bought the last tshirt from merchandise and a poster that everybody signed.
John told me that Aesop (the drummer) bought lots of weed that he has to smoke in one night so that guy is prolly fucking wasted right now as I write this.
All in all it was an awesome experience from the best band of earth.
I invited them to come and play in Utrecht next year so hopefully they'll listen to me, their hardcore fan :D
PS: Dornenreich was also very cool, but due to me being exhausted now I won't write a review about them.
12,5 jaar lid bij KNA
Afgelopen woensdag was de algemene ledenvergadering bij KNA.
Een week daarvoor op de repetitie kregen Roel, Arnel en ik al te
horen dat we op de ALV een speldje zouden krijgen, dus of we
aanwezig wilde zijn, eventueel met partner. M'n ouders wilde ik
het niet aandoen om op de ALV aanwezig te zijn en besides,
het interesseert ze toch geen reet. M'n beste vriend werkt in
Amsterdam dus die redde het ook niet vanuit z'n werk. Maar ik vond
het wel prima, ik vierde het gewoon met m'n twee KNA-maatjes Roel
en Arnel. Tenslotte werden we alle drie gehuldigd dus dan kunnen
we het net zo goed met elkaar vieren!
doorgenomen. Pieter, onze penningmeester, had het allemaal
netjes gedaan en we hebben zelfs 15,000 euro over om eindelijk
eens nieuwe uniformen te kopen. Die wollen broek (die absoluut
alleen voor heren geschikt is qua pasvorm met bierbuik en al
ingecalculeerd) mag eindelijk de deur uit! Voor de
heren komt er waarschijnlijk een smoking, maar voor de dames
was er flink wat discussie. Sommigen zijn bang dat de uniformiteit
van het orkest verloren zal gaan als de dames een vrije kledingkeuze
hebben (zwart, of zwart-wit). Ik vind het juist een deftige uitstraling
hebben. Neem bijvoorbeeld het concertgebouworkest.
De mannen zitten daar in smoking, en de dames hebben iets zwarts
aan. De een heeft een jurk aan, de ander een nette broek met iets
moois daarop. Ik denk dat het bij KNA ook wel kan werken,
maar dan moeten we inderdaad wel strikte regels hebben. Ik wil
bijvoorbeeld heel graag een mooie avondjurk aanschaffen, dat lijkt
me geweldig! Maar een ander wil liever een broek aan en dat moet
dan ook kunnen. Tineke opperde om met alle dames samen te gaan
winkelen. Dat lijkt me ontzettend hilarisch, maar ik zie het er niet
echt van komen. Na de discussie over de kleding en wat andere
puntjes van het bestuur waren de jubilarissen aan de beurt!
Ik voelde zelfs spanning opkomen in m'n buik, want iedere jubilaris
zou toegesproken worden door een maatje uit het orkest.
Eerst werden Isa en Jet (twee dames die op oudere leeftijd zijn
begonnen op klarinet) in het zonnetje gezet. Respect voor hen hoor,
ze zijn begonnen toen ze al 55 waren, dan is het veel moeilijker
om nog een instrument te leren. Ze hebben het soms wel moeilijk in
het orkest, maar ze blijven goed oefenen en hebben het wel naar
hun zin. Daarna riep de voorzitter Karin naar voren. Karin is de
vrouw van de dirigent en zij zit naast mij in het orkest. Ik moet zeggen
dat ik al hoopte en vermoedens had dat zij me zou toespreken.
Normaal is ze namelijk niet op de ALV en toen ik haar zag binnen
komen vroeg ik al: "hey, kom jij ook? Ik kom voor iets heel belangrijks
vandaag". Haar ogen twinkelden een beetje en ze zei met een
plagerig glimlachje iets in de trant van "oh, echt waar?"
Dus toen zij naar voren liep waren mijn vermoedens bevestigd en
ik vond het heel lief dat ze helemaal vanuit Zelhem was gekomen
om een praatje te houden! Ik liep naar voren en voelde me zowaar
zenuwachtig. Karin had goed research gedaan naar mijn carriere
bij de vereniging.Later zei ze dat ze me had ondervraagd tijdens repetities
zonder dat ik het door had. Zo was ze erachter gekomen dat ik
op 9-jarige leeftijd ben begonnen bij KNA. Het eerste jaar had ik les
en toen begon ik bij het jeugdorkest. Daar zat ik drie jaar en toen
mocht ik door naar het harmonieorkest. Daar zat ik een paar jaar
op de derde klarinet en toen heb ik vervolgens een poosje
alt-klarinet gespeeld. Toen kwam er een plaats vrij bij de solo-klarinetten
en nu zit ik sinds drie jaar naast Karin. Ze zei dat ze heel blij
was mij als buurvrouw te hebben. Verder vertelde ze nog
dat ik actief ben bij de jeugdcommissie en dat ik het Partituurtje
in elkaar zet. Ook vermeldde ze dat ze het grappig vond dat ik vaak
nogal pips aankom op repetities van KNA of het Wegenbouworkest
(waar zij en ik ook bijzitten) als ik naar een feestje ben geweest
de vorige avond. Tja, daar sta je dan voor een zaal vol mensen
met een rode kop. Ik vond het praatje van Karin heel leuk en stond
met een brede grijns op m'n gezicht en tegelijkertijd kon ik me
wel slecht een houding geven. Het is toch moeilijk om complimenten
in ontvangst te nemen voor een volle zaal. Ik genoot er wel van,
maar nu is het wel weer even goed voorlopig!
Nadat de ALV was afgelopen bedankte ik Karin nog voor haar
toespraak en ik meende het uit de grond van mijn hart. Echt
super dat ze zoiets voor mij heeft gedaan. Arnel en Roel hadden
hun speldje ook gekregen voor 12,5 jaar lidmaatschap. Theo
was 25 jaar lid en kreeg een zilveren speldje. Tezamen met alle
jubilarissen gingen we op de foto. Nicole en Jeroen maakten
foto's dus die post ik later wel even als ik ze heb ontvangen.
Het is mooi om te bedenken dat ik al meer dan de helft van mijn
leven lid ben bij KNA. Het orkest neemt een belangrijke plaats
in mijn leven in en ik ben zeker van plan om het 50-jarig jubileum
te halen!
Subscribe to:
Posts (Atom)